Święty Walenty żył w III wieku. Jest on opiekunem zakochanych. Upamiętniającego obrazki przedstawiają go, w momencie kiedy ulecza chłopca z padaczki lub udziela ślubu parze zakochanych. Prawdopodobnie został ogłoszony świętym dopiero w IV wieku. Dowody, jakie się po nim zachowały, świadczą o tym, iż był on lekarzem. Został on mianowany patronem zakochanych, ponieważ w tamtych czasach cesarz zabraniał młodym mężczyznom zakładać rodziny i brać ślub, ponieważ uważał, iż jest to idealny wiek na wstąpienie do armii. Ponadto według cesarza najlepszym legionistą był mężczyzna w młodym wieku, który nie posiadał własnej rodziny. Święty Walenty przełamał te dziwne zasady. I wbrew zakazom cesarza udzielał on młodym mężczyznom ślubu i dawał im błogosławieństwo na dalsze życie. Za przeciwstawienie się władcy został oczywiście zamknięty w lochach, gdzie jednak pomimo złym zamiarom cesarza okazało się to dla niego zbawienne, ponieważ zakochał się tam w nie widzącej kobiece, która była córką strażnika pilnującego jego celę. Niektóre legendy głoszą, iż kobieta po zakochaniu się w świętym Walentym zaczęła widzieć, jednak czy jest to prawda ciężko to dowieść. Niestety cesarz dowiedział się od ich miłości i kazał go zabić. Dzień przed śmiercią napisał list do swojej wybranki, który zatytułowany był „Od Twojego Walentego”. Egzekucja została wykonana w dniu 14 lutego.